สิทธิพันธ์

เรื่องเล่าจากในวัง

- อ่านแล้วอ่านอีก

ก็ยังไม่เบื่อ
 

ผมมีเรื่องที่จะเล่าให้ฟัง

อยู่เหตุการณ์หนึ่งซึ่งเป็น

เรื่องจริงเหตุการณ์

เกิดที่จังหวัดตาก
 

เมื่อพระเทพทรงเสด็จ

ไปเยี่ยมราษฏรตามที่ต่างๆ
 

และได้ทรงเสด็จไปเยี่ยม

ประชาชนในตลาดสด
 

และถามความเป็นอยู่กับ

บรรดาแม่ค้าในตลาด

แต่ก็มาถึงแม่ค้าปลา
 

ซึ่งพระองค์ทรงตรัสถามว่า

'ปลาพวกนี้ขายอย่างไงจ๊ะ'
 

แม่ค้าตอบว่า 'ที่สวรรคตแล้ว

กิโลละ 40 บาท
 

และที่เสด็จไปเสด็จมา

กิโลละ 80 บาทจ๊ะ'
 

เหตุการณ์นี้ ทำให้ข้าราชบริพาร

ที่ตามเสด็จหัวเราะกันทุกคน

---------------------------

------------
 

เช้าวันหนึ่ง เวลา

ประมาณ 7 โมงเช้า
 

นางสนองพระโอษฐ์ของ

ฟ้าหญิงองค์เล็ก ได้รับโทรศัพท์

เป็นเสียงผู้ชาย

ขอพูดสายกับฟ้าหญิง
 

ทางนางสนองพระโอษฐ์

ก็สอบถามว่าใครจะพูดสายด้วย
 

ก็มีเสียงตอบกลับมาว่า

 คนที่แบงค์
 

นางสนองพระโอฐก็ งง...งง

 ว่าคนที่แบงค์ทำไมโทรมาแต่เช้า

 แบงค์ก็ยังไม่เปิดนี่หว่า
 

แต่พอฟ้าหญิงรับโทรศัพท์

แล้วถึงได้รู้ว่า คนที่แบงค์น่ะ
 

ก็ที่แบงค์จริงๆนะ

ไม่เชื่อเปิดกระเป๋าตังค์
 

แล้วหยิบแบงค์มาดูสิ ............

ขนลุกเลย ทรงตรัสกับในหลวง

ท่านอยู่นั่นเอง

---------------------------

---------
 

อีกครั้งหนึ่งที่ภาคอีสาน
 

เมื่อเสด็จขึ้นไปทรงเยี่ยม

บนบ้านของราษฎรผู้หนึ่ง
 

ที่คณะผู้ตามเสด็จทั้งหลาย

ออกแปลกใจในการกราบบังคมทูล
 

ที่คล่องแคล่วและใช้

ราชาศัพท์ได้อย่างน่าฉงน
 

เมื่อในหลวงมีพระราชปฏิสันถาร

ถึงการใช้ราชาศัพท์ได้ดีนี้

จึงมีคำกราบทูลว่า

'ข้าพระพุทธเจ้าเป็น

โต้โผลิเกเก่าบัดนี้มีอายุมาก

จึงเลิกรามาทำนา

ทำสวนพระพุทธเจ้า..'
 

มาถึงตอนสำคัญที่ทรง

พบนกในกรงที่เลี้ยงไว้ที่ชานเรือน
 

ก็ทรงตรัสถามว่า

เป็นนกอะไรและมีกี่ตัว..
 

พ่อลิเกเก่ากราบบังคมทูลว่า

มีทั้งหมดสามตัว

พระมเหสีมันบินหนีไป
 

ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว

ตัวหนึ่งที่ยังเล็ก

ตรัสอ้อแอ้อยู่เลย

และทิ้งให้พระบิดา

เลี้ยงดูแต่ผู้เดียว'
 

เรื่องนี้ ดร.สุเมธเล่าว่า

เป็นที่ต้องสะกดกลั้น

หัวเราะกันทั้งคณะ

ไม่ยกเว้นแม้ในหลวง

---------------------------

-

---------
 

เมื่อครั้งท่านพระชนม์-

มายุ 72 พรรษา

มีการผลิตเหรียญที่ระลึก

ออกมาหลายรุ่น
 

เจ้าของกิจการนาฬิกา

ยี่ห้อหนึ่งได้ยื่นเรื่อง

ขออนุญาตนำพระบรม-

ฉายาลักษณ์ของท่าน

มาประดับที่หน้าปัด

นาฬิกาเป็นรุ่นพิเศษ
 

ท่านทราบเรื่องแล้ว

ตรัสกับเจ้าหน้าที่ว่า

'ไปบอกเค้านะเราไม่ใช่มิกกี้เมาส์'
 

---------------------------

-

----------
 

เรื่องการใช้ราชาศัพท์กับในหลวง

ดูจะเป็นเรื่องใหญ่ที่

ใครต่อใครเกร็งกันทั้งแผ่นดิน

และไม่เว้นแม้กระทั่ง

ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ 
 

ที่ได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลี

พระบาทถวายรายงาน
 

ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน

มีข้าราชการระดับสูง

ผู้หนึ่งกราบบังคมทูลรายงาน
 

ว่า 'ขอเดชะ ฝ่าละอองธุลีพระบาท

ปกเกล้าปกกระหม่อม
 

ข้าพระพุทธเจ้า

พลตรีภูมิพลอดุลยเดช

ขอพระราชทานพระ-

บรมราชานุญาต

กราบบังคมทูลรายงาน ฯลฯ'
 

เมื่อสิ้นคำกราบบังคมทูล

ชื่อในหลวงทรงแย้มพระสรวล

อย่างมีพระอารมณ์ดีและไม่ถือสาว่า
 

'เออ ดี เราชื่อเดียวกัน.....'
 

ข่าวว่าวันนั้นผู้เข้าเฝ้าต้อง

ซ่อนหัวเราะขำขันกัน

ทั้งศาลาดุสิดาลัย
 

เพราะผู้รายงานตื่นเต้น

จนจำชื่อตนเองไม่ได้

---------------------------

-

-------
 

มีอยู่ครั้งหนึ่งทรงเสด็จ

ไปพระราชทานปริญญาบัตร

ให้กับนักศึกษาของ

มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง

ในระหว่างที่ทรงเปลี่ยนในครุย
 

ทรงโปรดสูบมวนพระโอสถ

แต่ว่าทรงหาที่จุดไม่ได้

ทางอธิการบดีซึ่งเฝ้า

อยู่ก็จุดไฟให้พร้อมทูลว่า

'ถวายพระเพลิงพระเจ้าข้า'
 

ในหลวงทรงชะงัก

ก่อนจะแย้มสรวลน้อยๆ

กับอธิการบดีว่า

'เรายังไม่ตายถวายพระเพลิง

ไม่ได้หรอก'

---------------------------

-

--------
 

เคยมีเรื่องเล่าให้ฟังว่า

ในหลวงเสด็จไปในถิ่น

ทุรกันดารเพื่อเยี่ยมเยียนราษฎร
 

อยู่ครั้งหนึ่งพระองค์ท่าน

ทรงแจกพระเครื่องให้กับ

ราษฎรจนหมดแล้ว
 

แต่ราษฎรผู้หนึ่งกราบ

บังคมทูลขอรับพระราชทาน

พระเครื่องว่า

'ขอเดชะ ขอพระหนึ่งองค์'
 

ในหลวงทรงตรัสว่า

'ขอเดชะ พระหมดแล้ว '

---------------------------

-

--------
 

วันหนึ่งพระองค์ท่าน

เสด็จเยี่ยมเยียนพสกนิกร

ของท่านตามปกติที่ต่างจังหวัด
 

ก็มีชาวบ้านมาต้อนรับ

ในหลวงมากมาย
 

พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนิน

มาตามลาดพระบาท
 

ที่แถวหน้าก็มีหญิงชรา

แก่คนหนึ่งได้ก้มลงกราบ

แทบพระบาท
 

แล้วก็เอามือของแกมา

จับพระหัตถ์ของในหลวง

แล้วก็พูดว่า
 

'ยายดีใจเหลือเกินที่ได้เจอในหลวง'
 

แล้วก็พูดว่า ยายอย่างโน้น

ยายอย่างนี้ อีกตั้งมากมาย
 

แต่ในหลวงก็ทรงเฉยๆ

มิได้ตรัสรับสั่งตอบว่ากระไร
 

แต่พวกข้าราชบริพาร

ก็มองหน้ากันใหญ่

กลัวว่าพระองค์จะ-

ทรงพอพระราชหฤหัย หรือไม่
 

แต่พอพวกเราได้ยิน

พระองค์รับสั่งตอบว่า

กับหญิงชราคนนั้น
 

ทำให้เราถึงกับกลั้น

หัวเราะไว้ไม่ไหว

เพราะพระองค์ทรงตรัสว่า
 

'เรียกว่ายายได้อย่างไร

อายุอ่อนกว่าแม่ฉันตั้งเยอะ
 

ต้องเรียกน้าซิถึงจะถูก'

-------------------
 

ครั้งหนึ่งหลายๆ ปีมาแล้ว
 

พระเจ้าอยู่หัวทรง

ประชวรนิดหน่อยเกี่ยวกับ

พระฉวีมีพระอาการคัน
 

มีหมอโรคผิวหนังคณะหนึ่ง

ไปเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายการรักษา
 

คุณหมอเป็นผู้เชี่ยวชาญทาง

โรคผิวหนังแต่ไม่ได้เชี่ยวชาญ

ทางราชาศัพท์

ก็กราบบังคมทูลว่า

'เอ้อ - ทรง... อ้า-ทรงพระคัน

มานานแล้วหรือยังพะยะค่ะ
 

อ้า-ทรงพระคันมานานแล้ว

หรือยังพะยะค่ะ'
 

พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงพระสรวล

 ตรัสว่า 'ฉันไม่ใช่ผู้หญิงนี่

จะท้องได้ยังไง'
 

แล้วคงจะทรงพระกรุณาว่า

หมอคงจะไม่รู้ราชาศัพท์

ทางด้านอวัยวะร่างกายจริงๆ
 

ก็พระราชทานพระบรม-

ราชานุญาตว่า เอ้า

พูดภาษาอังกฤษกันเถอะ
 

เป็นอันว่าก็กราบบังคมทูล

ซักพระอาการกันเป็นภาษาอังกฤษไป

---------------------------

-

--

เรื่องนี้รุ่นพี่ที่จุฬาฯเล่าให้ฟังว่า
 

มีอยู่ปีนึงที่ในหลวง

ทรงเสด็จพระราชทาน

ปริญญาบัตร
 

อธิการบดีอ่านรายชื่อบัณฑิต

แล้วบังเอิญว่า

มีเหตุขัดข้องบางประการ
 

ทำให้อ่านขาดตอน

ก็ต้องรีบหาว่าอ่านรายชื่อ

ไปถึงไหนแล้ว
 

ปรากฏว่าในหลวงท่านทรงจำได้

ท่านเลยตรัสกับอธิการไปว่า

'เมื่อกี้นี้ (ชื่อ....) เค้ารับไปแล้ว'
 

และมีอีกปีนึงขณะที่พระราชทาน

ปริญญาบัตรอยู่ดีๆ ไฟดับไปชั่วขณะ...
 

ทำให้บัณฑิตคนหนึ่งพลาด

โอกาสครั้งสำคัญในการถ่ายรูป
 

พอในหลวงทรงพระราชทาน

ปริญญาบัตรเรียบร้อยแล้ว
 

ก่อนที่จะให้พระบรมราโชวาท
 

ท่านทรงให้อธิการบดีเรียก

บัณฑิตคนนั้นมารับพระราชทานอีกครั้ง
 

เพื่อจะได้มีรูปไว้เป็นที่ระลึก

 ตื้นตันกันถ้วนทั่วทั้งหอประชุม
 

ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

>*** 
 

ถ้ารักท่านก็เข้า

มาอ่านกันเยอะๆนะ